ยูเลียน นาเกลส์มันน์ กำลังพยายามพาเยอรมนีกลับไปเป็น “เยอรมนีแบบเดิม” อีกครั้ง หลังทีมชาติเยอรมนีค่อย ๆ ห่างจากอัตลักษณ์ที่เคยทำให้พวกเขาเป็นแชมป์โลกที่บราซิลเมื่อ 12 ปีก่อน ตามรายงานของ Goal ในซีรีส์ Legacy ที่นับถอยหลังสู่ฟุตบอลโลก 2026
จากทีมที่ชนะด้วยวินัย สู่ทีมที่หลงทาง
ครั้งหนึ่งเวลาคนภายนอกพูดถึงทีมชาติเยอรมนี มักจะนึกถึงวลีดังของแกรี ลินิเกอร์ที่กล่าวหลังเกมรอบรองชนะเลิศฟุตบอลโลก 1990 ว่า ฟุตบอลเป็นเกมง่าย ๆ มี 22 คนไล่บอล 90 นาที และสุดท้ายเยอรมนีจะชนะเสมอ คำพูดนี้สะท้อนภาพจำของชาติที่ยืนหยัดด้วยความเชื่อมั่น การจัดระเบียบ ความมุ่งมั่น และวินัยทางแท็กติก
แต่วัฒนธรรมลูกหนังแบบนั้นค่อย ๆ เปลี่ยนไป เมื่อโลกฟุตบอลพัฒนาเข้าสู่ยุคที่เร็วขึ้น เทคนิคสูงขึ้น และต้องการความทันสมัยมากกว่าเดิม โยอาคิม เลิฟ เข้ามาคุมทีมหลังฟุตบอลโลก 2006 และพาเยอรมนีเข้าสู่ยุคใหม่ที่มีการครองบอลมากขึ้น เล่นอย่างควบคุมเกมมากขึ้น และมองหาความสวยงามควบคู่กับชัยชนะ
เลิฟเคยอธิบายไว้ในปี 2012 ว่าเยอรมนีพัฒนาสู่สมดุลที่ดีระหว่างการผ่านบอลกับการวิ่ง การแย่งบอลคืน และการโต้กลับเร็ว แนวทางนั้นพาไปถึงจุดสูงสุดในฟุตบอลโลก 2014 ที่บราซิล ซึ่งเยอรมนีผสมผสานระเบียบ เกมรุก และความแน่นอนเข้าด้วยกันอย่างลงตัว ก่อนคว้าแชมป์โลกสมัยที่ 4 พร้อมชัยชนะ 7-1 เหนือเจ้าภาพในรอบรองชนะเลิศ
บทเรียนจากความผิดพลาดของยุคเลิฟ
อย่างไรก็ตาม ความสำเร็จนั้นก็เป็นจุดเริ่มของปัญหาเช่นกัน เพราะแนวทางการเล่นเริ่มกลายเป็นเรื่องอุดมการณ์มากเกินไป และการครองบอลกลายเป็นเป้าหมายในตัวเอง หลังเยอรมนีตกรอบแรกฟุตบอลโลก 2018 เลิฟยอมรับเองว่าเขาคิดผิดที่เชื่อว่าทีมจะผ่านรอบแบ่งกลุ่มด้วยฟุตบอลแบบครองเกมอย่างเดียว โดยไม่เตรียมทีมให้สมดุลเหมือนปี 2014
จากนั้นทีมชาติเยอรมนีค่อย ๆ สูญเสียความชัดเจนในตัวตน แม้จะยังดูดีในเชิงโครงสร้าง แต่กลับขาดอารมณ์ร่วมและความกระหาย ทีมในฟุตบอลโลก 2018 และ 2022 แสดงให้เห็นชัดว่าการครองบอลไม่ใช่คุณค่าที่รับประกันชัยชนะอีกต่อไป โดยเฉพาะเมื่อฟุตบอลสโมสรอย่าง แมนเชสเตอร์ ซิตี้ ของเป๊ป กวาร์ดิโอลา ไปไกลกว่าเดิมในเรื่องการเพรสซิ่งและความเข้มข้น
เมื่อเยอรมนีพยายามจะเป็นทุกอย่างพร้อมกัน ทั้งสวยงามแบบสเปน ฉลาดแบบฝรั่งเศส และกดดันหนักแบบอังกฤษ พวกเขาก็กลับสูญเสียสิ่งที่เคยทำให้แตกต่าง นั่นคือบุคลิก ความเด็ดขาด และพลังใจ
นาเกลส์มันน์ดัน “คนทำงาน” กลับสู่ทีม
ตอนนี้นาเกลส์มันน์มองเห็นทางออกจากรากเหง้าเดิมของเยอรมนี เขาพูดเรื่องสภาพจิตใจ ความเป็นทีม และความเป็นหนึ่งเดียวอย่างต่อเนื่อง โดยก่อนยูโร 2024 เขาเคยบอกว่าแรงกดดันที่ทีมเผชิญคือแรงกดดันให้ประสบความสำเร็จ และอย่างอื่นเป็นเพียงเสียงจากภายนอกเท่านั้น
หลังจบทัวร์นาเมนต์ในบ้าน ซึ่งเยอรมนีกลับมาดูเป็นทีมที่มีชีวิตชีวามากขึ้น เขาย้ำว่าแฟนบอลเริ่มเข้าใจแล้วว่าทีมต้องการเปลี่ยนแปลงจริง ๆ และต้องการการสนับสนุนจากทั้งประเทศ ล่าสุดในการประชุมโค้ชที่ไลป์ซิก เขายังพูดตรง ๆ ว่า เยอรมนีไม่จำเป็นต้องเป็น “สเปน 2.0” แต่ต้องกลับไปคิดแบบเก่า ๆ และ “คิดเกมรับมากขึ้น ป้องกันให้ดีขึ้น”
แนวทางนี้สะท้อนชัดจากการเรียกผู้เล่นสาย “คนทำงาน” อย่าง โรเบิร์ต อันดริช, ปาสคาล กรอสส์ และ กริสชา โพรเมล รวมถึง วัลเดมาร์ อันตอน, นิโก ชล็อตเทอร์เบ็ค, โยชัว คิมมิช, เลออน โกเร็ตซ์ก้า, โจนาธาน ทาห์, อันโตนิโอ รือดิเกอร์ และ เดวิด เราม์ ซึ่งล้วนเป็นแข้งที่เด่นเรื่องการวิ่ง การแท็กเกิล ความมั่นคง และความรับผิดชอบต่อโครงสร้างทีม
สำหรับนาเกลส์มันน์ การฟื้นคืนอัตลักษณ์เยอรมนีไม่ใช่การย้อนกลับไปหาอดีตแบบโรแมนติก แต่คือการเอาความเป็นทีม วินัย และความแข็งแกร่งทางใจ กลับมาผสมกับฟุตบอลสมัยใหม่อีกครั้ง หากเขาทำสำเร็จ วลีของลินิเกอร์อาจกลับมาฟังดูเหมือนคำชมสำหรับเยอรมนีอีกครั้ง ไม่ใช่แค่เรื่องตลกที่คนพูดถึงในอดีต
เข้ากลุ่ม ทีเด็ดบอล VIP คลิก!! และ ทีเด็ดบอลสด ที่นี่
